خورشید

انبیاء الهی از طریق وحی با خداوند در ارتباط بودند .

از طریق وحی و  وحی عام  و خاص

سلسله دستورات  ابلاغی به انبیاء که در کتب آسمانی

 ثبت می شود را وحی خاص می گویند .

انبیا ء نیز وحی عام داشته اند مانند سایر مخلوقات

شايسته هيچ انسانى نيست كه خدا با او سخن بگويد

(و با او روبرو گردد، چرا كه او منزه از جسم و جسمانيت است)

مگر از طريق وحى و الهام مرموز، به قلب او»

 (وَ ما كانَ لِبَشَر أَنْ يُكَلِّمَهُ اللّهُ إِلاّ وَحْياً). آيه 51 سوره «شورى»

«يا شنيدن سخنان پروردگار، از پشت حجاب» (أَوْ مِنْ وَراءِ حِجاب).

به طور نمونه  حضرت  «موسى بن عمران» در كوه طور، سخن مى گفت،

 و پاسخ شنيد، از طريق امواج صوتى كه خداوند در فضا ايجاد مى كند

بى آن كه كسى او را مشاهده كند، چرا كه او مشاهده كردنى نيست.

 
«و يا از طريق فرستادن رسولى كه پيام الهى را به او ابلاغ كند» (أَوْ يُرْسِلَ رَسُولاً).

آن گونه كه فرشته وحى و پيك الهى «جبرئيل امين» بر پيامبر اسلام(صلى الله عليه وآله)

 نازل مى شد. «در اين هنگام، فرستاده الهى به فرمان پروردگار،

آنچه را خدا مى خواهد به پيامبرش وحى مى كند» (فَيُوحِىَ بِإِذْنِهِ ما يَشاءُ).

آرى، راهى براى سخن گفتن خداوند، با بندگان، جز اين سه راه نيست

«چرا كه او بلند مقام و حكيم است» (إِنَّهُ عَلِىٌّ حَكِيمٌ).

در بعضی از مواقع فرشته  به صورت انسانى در مى آمد و پيامبر(صلى الله عليه وآله)

را مخاطب مى ساخت  و مطالب را به او مى گفت (چنان كه در مورد ظهور «جبرئيل» به صورت

«دحيه كلبى» در احاديث آمده است

گاه، به صورتى بود كه همچون زنگ در گوشش صدا مى كرد و اين سخت ترين

 نوع وحى بر پيامبر بود، به گونه اى كه حتى در روزهاى بسيار سرد صورت مباركش

 غرق عرق مى شد، و اگر بر مركب سوار بود مركب چنان سنگين مى شد

 كه بى اختيار به زمين مى نشست.

گاه، «جبرئيل» به صورت اصليش كه خدا او را بر آن صورت آفريده بود

 بر پيامبر(صلى الله عليه وآله) ظاهر مى شد و اين در طول عمر پيغمبر

(صلى الله عليه وآله) تنها دو بار صورت گرفت