خورشید

ابو سفیان بعد از واقعه بدر قصد کرد تا از محمّد(صلى الله علیه وآله) و اصحاب او انتقام بگیرد، پس با دویست نفر از مکه کوچ کرد تا اینکه به سرزمین عریض که در نزدیکى مدینه واقع است رسید و یکى از انصار به نام معبد بن عمرو و همراه او را کشت و نیز یکى دو خانه و چند نخل خرما را سوزاند و با عجله برگشت; وقتى این خبر به پیامبر(صلى الله علیه وآله) رسید با دویست نفر از مهاجر و انصار به دنبال ابوسفیان شتافت، وقتى ابوسفیان فهمید که پیامبر(صلى الله علیه وآله) از عقب آنها مى آید، امر کرد لشکریانش انبانهاى سویق را که به جهت زاد و توشه راه آورده بودند به زمین بریزند تا براى فرار سبکبار باشند، مسلمانان رسیدند و آنها را برداشتند، به این جهت این غزوه را ذات سویق گویند، پیامبر(صلى الله علیه وآله) تا سرزمین قرقرة الکدر دنبال آنها رفت ولى اثرى نیافت، سپس برگشت.(1)
ـــــــــــــــ
1-حوادث الایام، صفحه 267.