خورشید

سوال: آیا در ایام نخستین ظهور کشتار و خونریزی عظیمی خواهد شد؟

جواب: بر خلاف پندار بعضى کوته فکران که چنین مى پندارند او به هنگام قیامش بى مقدّمه دست به سلاح مى برد و طبق آن افسانه دروغین «آنقدر خون مى ریزد که خون به رکابش مى رسد!» نخست از طریق رهبرى فکرى به روشنگرى در همه زمینه ها، مى پردازد.
به تعبیر رساى مذهبى «اتمام حجّت» مى کند آنچنان که هر کس کمترین آمادگى براى پذیرا شدن منطقى آئین حق داشته باشد روشن شود، و تنها کسانى باقى بمانند که جز از طریق توسّل به زور و خشونت اصلاح پذیر نیستند.
از قرائن روشن بر این موضوع ـ گذشته از این که دلیلش با خود آن است ـ اینکه مى دانیم روش او روش پیامبر اسلام(صلى الله علیه وآله وسلم) است؛ او سیزده سال تمام در مکّه به دعوت پنهان و آشکار مشغول بود و آنها که پذیراى حق بودند گرد او را گرفتند؛ ولى گردنکشان یاغى و زورمند که اکثریّت توده نادان را به دنبال خود مى کشانیدند در برابرش بپا خاستند و او بناچار به مدینه آمد و با تشکیل حکومت اسلامى و فراهم ساختن قدرت، در برابر آنها ایستاد و راه خود به سوى یک دعوت عمومى گشود.
گرچه در زمینه دعوت اسلام نیز سمپاشى زیاد شده که آئین شمشیر است ولى بهترین سندى که امروز در برابر آنها در دست است و خوشبختانه نتوانسته اند آن را بپوشانند یا از میان ببرند همین قرآن است.
اگر چهره اسلام یک چهره توسّل به خشونت و زور بود در قرآن براى اثبات حقایق اینهمه استدلال نمى شد؛ اینهمه در موضوع خداشناسى و معاد (دو اصل اساسى اسلام) تکیه روى دلائل گوناگون نمى شد؛ اینهمه متفکّران و صاحبان عقل و اندیشه را به داورى نمى طلبید؛ اینهمه سخن از علم و دانش نمى گفت؛ یک رژیم خشن نظامى استدلال نمى فهمد.
و حتّى به هنگام توسّل به زور نیز موضع خود را با دلایل منطقى به عنوان یک ضرورت اجتناب ناپذیر مشخّص مى سازد.
به هر حال، او در این روش همانند پیامبر(صلى الله علیه وآله وسلم) عمل مى کند، به اضافه این که در عصر او سطح افکار عمومى بالاتر آمده و توسّل به منطق ضرورت بیشترى دارد همان گونه که در برابر خشونت روز افزون گردنکشان زورگو، خشونت لازم است.
مسلّماً انقلاب او در پاره اى از قسمتها یک انقلاب خونین خواهد بود، و خونهاى کثیف کالبد جامعه بشرى با تیغ او بیرون خواهد ریخت و در هیچ جامعه فاسدى جز از این راه اصلاحات بنیادى مایه نخواهد گرفت؛ ولى مفهوم این سخن آن نیست که او بى حساب خون مى ریزد و بى دلیل مى کشد؛ درست همانند طبیبى است که در خون گرفتن از کالبد بیمار نهایت دقّت را به عمل مى آورد!(1)

(1) . گردآوری از کتاب: حکومت جهانی مهدی(عج)، حضرت آیت الله مکارم شیرازی، ص 253.