سیدموسی نامجو در ۲۶ آذر ماه ۱۳۱۷ در محله کولیور بندر انزلی به دنیا آمد؛ در سال ۱۳۳۷ به عنوان یکی از بهترین شاگردان، دیپلم ریاضی گرفت و وارد دانشکده نقشه برداری دانشکده افسری (امام علی) گردید و با مدرک لیسانس نقشه برداری (درجه ستوان دومی) در سال ۱۳۴۰ از دانشکده افسری فارغ التحصیل شد.
وی به زبان‌های فرانسه و انگلیسی آشنایی داشت و در زمان پیروزی انقلاب، عضو هیئت علمی دانشکده افسری بود و پس از پیروزی انقلاب اسلامی به سمت فرماندهی دانشکده منصوب شد و پس از شهادت دکتر چمران به عنوان نماینده امام (قدس سره) در شورای عالی دفاع منصاب شد و به اندازه‌ای با امام (ره) محشور بود که امام او را سید موسی خطاب می‌کردند؛ پس از آن به عنوان وزیر دفاع به کابینه شهید باهنر راه یافت.
سیدموسی نامجو،‌ در سال ۴۹ ازدواج کرد؛ ثمره این وصلت ۳ فرزند (۲ پسر و یک دختر) است. دو فرزند شهید نامجو پزشک هستند.
از سال ۵۰ که فعالیت سیاسی به ویژه برای ارتش خطرناک بود. شهید نامجو نوارها و اعلامیه‌های امام را پخش و جابجا می‌کرد. نامجو در دانشکده افسری پس از پیروزی انقلاب که محل ضدانقلاب شده بود، با قدرت دانشکده را آنچنان تصفیه و بازسازی کرد که به صورت دانشکده‌ای مکتبی و اسلامی درآمد.
در زمان نخست وزیری شهید رجایی، وقتی پیشنهاد پست وزارت دفاع را به او دادند، گفته بود، اجازه دهید در دانشکده افسری بمانم، چون اگر دانشکده افسری درست شود، به منزله «فیضیه» ارتش خواهد شد و ارتش شما را درست خواهد کرد. شهید رجایی ضمن تجلیل از او، پست وزارت دفاع را به دیگری واگذار کرد.
نامجو در کنار حفاظت از دانشکده افسری به فکر تأسیس یک ارتش مذهبی – ملی بود و با کمک شهید کلاهدوز و شهید محمد منتظری و شهید اقارب پرست هسته اولیه سپاه پاسداران را پی‌ریزی کردند و شهید کلاهدوز را از ارتش منفک و به مسئولیت سپاه پاسداران گماردند. نامجو با ۱۵ سال تجربه تدریس در دانشکده افسری، به همه مقررات دانشکده آشنا بود و وقت آن رسیده بود که آرزوی دیرینه خود یعنی ساختن ارتش متعهد را جامعه عمل بپوشاند. او ابتدا برای دانشکده اساسنامه‌ای نوشت که شامل سه بخش عمده بود:۱- اصلاح کادر عملی و فرماندهی، ۲- اصلاح نظام پذیرش دانشجو، ۳- اصلاح نظام آموزشی.
یکی از مشکلاتی که فرار راه نامجوی و یارانش بود فعالیت پرسنل نظامی در گروه‌های سیاسی بود. این مشکل با پیام تاریخی امام (ره) از بین رفت و مساله گروهک‌ها و وابسته بودن نظامیان به گروهک‌های سیاسی خاتمه یافت.
نامجو با تمام مسؤولیت‌هایش در دو جبهه نظامی و فرهنگی می‌جنگید، کار نظامی او سازمان دادن به ارتش و مسائل ملی و فرماندهی دانشگاه افسری بود و بخش فرهنگی او تدریس در مدارس عالی (پلی تکنیک تهران و مجتمع آموزشی انقلاب) بود که هر دو را به موازات هم انجام می‌داد.
نامجو نهایت سعی خود را در بالا بردن افکار سیاسی دانشجویان به طور صحیح به کار بست و برای آن که دانشجویان را با عملکرد استعمارگران آشنا کند از دکتر مدنی درخواست کرد تاریخ سیاسی معاصر را که شامل واقعیت‌های تاریخی ۲۰۰ ساله گذشته ایران بود تألیف و تدوین کند. این کتاب با پیگیری مداوم شهید و به همت دکتر مدنی در سه جلد منتشر شد و جزو درس‌های دانشگاه افسری شد.
اگرچه نامجو در دوران کوتاهی بعد از انقلاب حضور داشت ولی امروز ردپای او در همه جای ارتش و وزارت دفاع جلوه گر است و این که امروز دانشکده افسری سابق به دانشگاه افسری یا فیضیه ارتش تبدیل شده است یادگاری از آن بزرگوار است که محیط آموزشی ارتش را به فیضیه ارتش یا مدرسه عشق تبدیل کرد و چراغ این مدرسه عشق هرگز خاموش نخواهد شد.
بعد از پایان موفقیت‌آمیز عملیات ثامن‌الائمه، ۵ تن از فرماندهان رده بالای ارتش و سپاه جهت تقدیم گزارش به امام خمینی (قدس سره) عازم تهران می‌شوند و به این منظور یک فروند هواپیمای سی – ۱۳۰ در ساعت ۴۳: ۱۸ با ۴۰ نفر سرنشین و ۲۷ مجروح و ۳۲ نفر شهدای عملیات ثامن‌الائمه از فرودگاه اهواز به مقصد تهران به پرواز درمی‌آید.
هواپیما در ساعت ۵۹: ۱۹ روز ۷ مهرماه در ۱۷ مایلی فرودگاه مهرآباد تهران در جنوب غربی کهریزک دچار سانحه می‌شود و به علتی نامشخص هر چهار موتور هواپیما هم زمان خاموش می‌شوند. خلبان تلاش می‌کند، هواپیما را در همان منطقه به زمین بنشاند. چرخ‌های هواپیما به وسیله دستگیره دستی باز می‌شود و هواپیما در زمین ناهموار فرود می‌آید و پس از طی مسافتی نزدیک به ۲۷۰ متر در نقطه‌ای متوقف و بال چپ هواپیما به زمین اصابت می کند. هواپیما متلاشی شده و آتش می‌گیرد که در نتیجه ۴۹ نفر از سرنشینان هواپیما از جمله سرلشکر سید موسی نامجو وزیر دفاع، سرلشکر فلاحی جانشین رئیس ستاد مشترک ارتش، سرلشکر فکوری مشاور جانشین رئیس ستاد مشترک ارتش،سرلشکر کلاهدوز قائم مقام سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و سرلشکر جهان آرا فرمانده سپاه پاسداران خرمشهر و آبادان شهید شدند.
پیام امام خمینی (ره) به مناسبت این سانحه:
با کمال تأثر و تأسف خبر دلخراش سانحه هوایی یک فروند هواپیمای نیروی هوایی که حامل شهدا و مجروحین جنگ اخیر بود و منجر به شهادت جمعی از خدمتگزاران به اسلام و ملت شهید پرور ایران گردید که در بین آنان تیمسار سرلشکر ولی الله فلاحی، تیمسار سرتیپ نامجو، تیمسار سرتیپ فکوری و آقای کلاهدوز بودند، واصل گردید. اینان خدمتگزاران رشید و متعهدی بودند که در انقلاب و پس از انقلاب با سرافرازی و شجاعت در راه هدف و در حال خدمت به میهن اسلامی به جوار رحمت حق تعالی شتافتند. امید است که پس از پیروزی شرافت آفرین برای ملت و پس از زحمات طاقت فرسا در راه هدف و عقیده، روسفید و سرافراز به پیشگاه مقدس ربوبی وارد و مورد رحمت خاصه واقع شوند.