خورشید

اگر از اهل سنت، که هم درعقیدۀ خود متعصب بودند وهم خود را صاحبان اصلی خلافت ومناصب سیاسی می دیدند، چگونه این وضع را تحمل می کردند وآیا این وضع به آشوب واختلافات شیعه وسنی نینجامید؟

اگر از اهل سنت، که هم درعقیدۀ خود متعصب بودند وهم خود را صاحبان اصلی خلافت ومناصب سیاسی می دیدند، چگونه این وضع را تحمل می کردند وآیا این وضع به آشوب واختلافات شیعه وسنی نینجامید؟ در پاسخ، باید گفت: این مشکل با قدرت خلیفه واقتدار او حل شده. یعنی اگرچه ناصر به شیعیان میدان داد وخود هم به مذهب شیعه تمایل داشت ویا حتی شیعه بود اما چون خلافت در این دوره قدرتمند بود، دیگر اجازۀ آشوب وتشنج به هیچ کس داده نمی شد. اگرخلیفه ضعیف عمل می کرد قطعاً اولین اختلافات در تقسیم قدرت سیاسی میان درباریان ایجاد می شد، سپس این درگیری ها به جامعه سرایت می نمود ونتیجه ی آن درگیری وآشوب اجتماعی‌ بود؛ چیزی که دقیقاً در دورۀ معتصم، آخرین خلیفه ی عباسی، رخ داد.به هرصورت، اقتدار خلافت در این دوره، مهم ترین دلیل برای جلوگیری ازهرگونه درگیری ویااغتشاش میان شیعه وسنی در بغداد بود واگر نزاع ودرگیری وجود داشت در سال های نخستین خلافت ناصر وآن هم به دلیل عدم احاطه ی کامل خلیفه بر مناصب ودستگاه سیاسی بود؛ ازجمله یک مورد در سال۵۸۲ق به مناسبت، برگزاری مراسم روز عاشورا، از سوی شیعیان موجب ایجاد اختلاف وسپس آشوب شد که در اثر آن، تعدادی‌از دوطرف کشته شدند.( )