وضع سیاسی حاکم در روابط شیعیان واهل سنت در بغداد در زمان خلافت ناصر


خلاف ناصر، وضع سیاسی حاکم در روابط شیعیان واهل سنت در بغداد، بیش از 

هرچیز تحت تأثیر سیاست های ناصر قرار گرفت؛ زیرا:

۱- جامعه ی اسلامی با یک خلیفه قدرتمند ودر عین حال، باهوش ومدبر مواجه بود که برتمام مسائل اشراف کامل داشت.

۲- ناصر یک سازمان گسترده ومنظم جاسوسی واطلاعاتی ایجاد کرده بود که از مسائل پنهان وآشکار جامعه باخبر بود ومعمولاً حرکاتی که موجب ایجاد تنش وآشوب در جامعه می شد از نگاه تیزبین او دور نمی ماند وآشوبگران احتمالی هم چون از این نظام اطلاعاتی آگاهی داشتند از عواقب هرگونه حرکت فتنه انگیز در هراس بودندبنابر نمی توانستند اقدام تخربی انجام دهند.

۳- ناصر از ابتدای خلافت خود- همان گونه که قبلاً ذکر شد- تمایل به شیعه داشت وبه تدریج، مناصب مهم حکومتی از جمله وزارت یا نیابت وزارت را به شیعیان واگذار کرد، برخلاف ،خلفایی پیشین که دربیشتر پستهاازصاحب منصبان اهل سنت استفاده می کردند ومناصب سیاسی وامنیتی عمدتاً در اختیار اهل سنت قرار می دادند.