شیعیان درسال 481ق برای نشان دادن همدردی باملك شاه درسوگ فرزند او،احمد 

عزاداری نموده ودرها وديوارها رابرای نشان دادن غم وعزاداری، سياه كردند. 

ورودشيعيان به دربارملك شاه ونزديكی آنهابه اين پادشاه قدرتمند تاحدودی به روحيه

 مدارای مذهبی ملك شاه وحضورهمسرش«تركان خاتون» مربوط می شد.

«تركان خاتون» كه درصدد جانشينی پسرش محمودبود و چون بامخالفت نظام الملك

 مواجه شده بود بنابراين برای رسيدن به مقصود خودبه شيعيان نزديك شدوآن را 

فرصتی يافت تاباورود به دربار،نفوذشيعيان رابرسلطان سلجوقی اعمال نمايند.

ورودشيعيان به دربار سبب ضعف موقيعت نظام الملك درزمينه مسائل سياسی ومذهبی

 وی شد([1]). همچنين حضور طلاب ومبلغان شيعی ازاطراف واكناف جهان اسلام

 دربغداد وبرخی ازمدارس دينی دراواخر دوره ملك شاه نشان دهنده آزادی 

عمل شيعيان درتبليغات وفعاليت های فرهنگی درابعاد گسترده می باشد.

شيعيان ازاختلافات ميان نظام الملك وتركان خاتون همسرملك شاه برسر 

انتخاب جانشينی ملك شاه استفاده كردند وبه نفع تركان خاتون وعليه نظام الملك فعاليت كردند.

 اختلافات آن دوتاآنجاپيش رفت كه تركان واطرافيانشان درملك شاه نفوذ كردند و

او رانسبت به جاطلبی واهداف زياده خواهانه نظام الملك به فكرانداختند بنابراين، نظام الملك

 رابركناركردند وباكناررفتن نظام الملك ازصحنه سياست«تاج الملك ابوالغنايم»

 نايب تركان خاتون به جای اونشست.([2])

 [1]- الكامل فی التاريخ،ج10،ص156 [2] همان اثر،ص 157