یونس ابن یعقوب از امام صادق علیه السلام نقل کرده است که:‏ ‏[در خصوص مومنان]هر بدنی که چهل روز آسیبی به آن وارد نشود، ملعون است و دور از رحمت خداوند.‏ گفتم: واقعاً ملعون است!؟  فرمود: بله.‏  گفتم: واقعاً!؟  باز فرمود: بله.‏ پس چون امام(ع) سنگینی مطلب برای من را مشاهده کرد، فرمود:‏ای یونس! از جمله ی بلا و آسیب به بدن، همین خراش پوست و ضربه خوردن و لغزیدن و یک سختی و خطا کردن و پاره شدن بند کفش و چشم درد و مانند اینها است [نه لزوماً مصیبت های بزرگ].‏

مومن نزد خداوند با فضیلت تر و گرامی تر از آن است که بگذارد چهل روز بر او بگذرد و گناهانِ او را پاک ننماید؛ ولو به یک غم پنهان در دل، که او نفهمد این غم از کجا حاصل شده است. 

‏به خدا قسم، وقتی یکی از شما سکه های درهم را در کف دست وزن می کند و متوجه نقصان آن شده و غصه دار می شود، سپس دوباره وزن می کند و متوجه می شود که وزنش درست بوده، همین غصه ی کوتاه و گذرا، موجب آمرزش برخی از گناهان اوست.‏

منبع:

 الوسائل : ۱۱ / ۵۱۸ ج ۷ والبحار : ۷۶ / ۳۵۴ ج ۲۱ عن کنز الکراجکی : ص ۶۳ بإسناده عن یونس بن یعقوب