شهادت نزدیکانش هم نتوانست خم به ابروی این پدر پرصلابت بیاورد و همه در مقابل حاج بخشی کم آوردند. از آقا مرتضی که باورش نمی‌شد که فرزند ساعتی قبل شهید شده باشد و او این قدر با روحیه در مقابل دوربین باشد تا آن خبرنگار خارجی که روحیه بخشی حاج بخشی را در زمان جنگ روایت کرده است.همه او را دوست داشتند و به او و باورهایش احترام می‌گذاشتند و حتما خیلی‌ها جای خالی او را پس از این حس خواهند کرد. یادش گرامی و روحش شاد.

حاج بخشی در زمان دفاع مقدس روحیه‌ی بچه‌های جنگ بود و تا آخرین روزهای حیات نیز لباس مبارزه را برتن داشت. چه روزهایی که لذت بچه‌های آن دوران دیدن روی حاج بخشی بود و پس از دیدن او سینه سپر می‌کردند که شاید بتوانند مثل او محکم و استوار پا برزمین بکوبند و بر زمین  فخر بفروشند که مائیم. بسیجیان روح الله.

طنین صدای پرصلابتش وقت گفتن "ماشالله حزب الله" به حزب‌الله هویت داد و به همه ثابت کرد که "کی خسته است دشمن"