زير سايه رفتن مُحْرِم

مهدي عباسي سومين خليفة عباسي، روزي در محضر امام موسي بن جعفر ـ عليه السلام ـ نشسته بود، ابويوسف (كه از دانشمندان مخالف اهل بيت نبوّت بود) در آن مجلس حضور داشت، به مهدي رو كرد و گفت: «اجازه ميدهي سؤالهايي از موسي بن جعفر كنم كه از پاسخ آنها درمانده شود؟»

مهدي عباسي: اجازه دادم.

ابويوسف به امام كاظم ـ عليه السلام ـ گفت: «اجازه ميدهيد سؤال كنم؟»

امام ـ عليه السلام ـ : سؤال كن.

ـ كسي كه در مراسم حجّ، اِحرام بسته، آيا زير سايه رفتن براي او جايز است؟

ـ جايز نيست.

ـ اگر خيمهاي در زمين نصب كند و براي استراحت، زير آن برود جايز است؟

ـ آري.

ـ بين اين دو سايه چه فرقي است كه در اولي جايز نيست ولي دردومي جايز است؟!

امام موسي كاظم ـ عليه السلام ـ به او فرمود: «در مسأله زني كه عادت ماهيانه داشته، آيا نمازهاي آن ايام را بايد قضا كند؟»

ـ نه.

ـ آيا روزههايش كه در آن ايام نگرفته بايد قضا كند؟

ـ آري.

ـ به من بگو، بين اين دو، چه فرق است كه در مورد اولي (نماز) قضا لازم نيست ولي در مورد دومي (روزه) قضا لازم است؟

ـ دستور چنين آمده است.

ـ در مورد كسي كه در احرام حج است نيز دستور چنان آمده است كه گفته شد. ابويوسف از اين پاسخ دندان شكن، شرمنده و خجالت زده شد. مهدي عباسي به او گفت: «ميخواستي كاري كني كه موجب سرشكستگي امام شود ولي نتوانستي.»

ابو يوسف گفت: «رَمانِيَ بِحَجَرٍ دامِغٍ» يعني: «موسي بن جعفر با سنگِ خرد كننده مرا ترور كرد.»[1]

________________________________________

[1] . عيون أخبار الرضا ـ عليه السلام ـ ، ج 1، ص 78.