خورشید

 امرای بزرگ بغداد كه خليفه در مقابل او ناتوان بود.([1]) در سال569 ق درگيری 

اهالی «كرخ» و«باب البصره» به اين علت روی داد كه وقتی آب دجله افزايش يافت

 اهالی «باب البصره» سدی ساختند تا جلوی آب را بگيرند ولی مسجد شیعیان را

 كه در نزديكی آن بود آب گرفت. اهالی كرخ كه اين منظره را ديدند فرياد «لعن الله العشره» 

سردادند ولعنت به خلفا وطلحه وزبير فرستادند كه این اقدام سبب جنگ ميان

 اهالی كرخ وباب البصره شد. خليفه المستضی بالله به علاء الدين تنامش اشاره كرد

 كه فتنه را خاموش كند. علاء الدين با اهل سنت ناسازگای می كرد زيرا خودش

 شيعه بود وهنگامي كه خواست وارد محله باب البصره شود اهل سنت از

 ورودش جلوگيری كردند ودروازه ها را بستند وبر بالای ديوار ها ايستادند.

 علاء الدين درصدد بود دروازه ها راآتش بزند ولی خليفه او راسرزنش كرد وجلوگيری

 نمود. اين فتنه پس از يك هفته بدون اعمال زور خاتمه يافت.([2])

[1] ابن اثير، الكامل فی التاريخ،ج20،ص10 [2]- همان اثر، ص22،ص89