خورشید

 ميان شيعه واهل سنت در محلات «كرخ» و«باب البصره» درگيری وآشوب

 ايجاد شد، ظهيرالدين چشم پوشی وتغافل كرد وبه شدت از خون ريزی دوری نمود

 تا جايی كه خليفه به او اعتراض كرد ودستور داد كه بايد ده خانه بزرگان شيعه

 را ويران كنی. درپی اين دستور ظهيرالدين محتسب راخواست وپيشنهاد خليفه

 را مطرح كرد وگفت من نمی دانم اين ده خانه مستوجب تخريب هستند يا خير، بنابراين 

شما خانه ها را خريداری كن وبعد آنها را تخريب نما واين دستور انجام شد و

بعدها نيز چنين اقدامات از طرف برخی كارگزارن حكومتی انجام می گرفت.([1]).

[1] - ابن جوزی، المنتظم فی التاريخ الملوك والامم،ج10،ص561.