دراعتقادشیعه اثنی عشری،اجتهادوتقیه وانتظارظهورامام زمان (عج)،اعتقاد مذهبی صرف نیست،بلکه دارای ابعادسیاسی وفرهنگی نیز می باشد.
    شیعه اثنی عشری برای امام نیز قول وفعل همانند پیامبر(ص) قائل است واعتقاد داردکه سنت پیامبر(ص)، بدون کاست یا افزونی تا غیبت امام دوازدهم ادامه خواهد داشت ودرزمان غیبت،به مجتهدان سپرده می شودتا ادامه دهنده ی آن باشند ومردم برای رفع نیاز خود درمسائل سیاسی،اجتمایی، اعتقادی ،اخلاقی ومذهبی به مجتهد رجوع و احکام فروع دین ازآنها تبعیت وپیروی می کنند. 
    مؤلف نقص درموردنقش مجتهدان واین که غیرازامامان هستند، می نویسد:«ابوجعفربابویه، فقیهی است مقدم ومفتی محترم؛ ومرتضی محققی است وابوجعفرطوسی مبرزی است دردین...نه واضع اند نه صاحب مذهب ،نه مطعاند نه مقتدا ،ناقلانی هستد معتمد، مستنبطانی اندامین کافی([1])در نزد شیعان اثنی عشری تقیه دارای ابعاد سیاسی ومذهبی است وصرفاٌ جنبه فردی نداردبلکه در مفهومی وسیع تر، شامل حفظ موجودیت جامه اسلامی ، شیعی وبقای پیروان آن نیز می شود ودر طول تاریخ این سیره وروش کمک شایانی به بقا وحفظ شیعیان کرده است ودرزمان خود امامان (ع) نیز ازاین روش استفاده می شده است .
    نورالله شوشتری نیزدرموردتقیه علمای شیعه می نویسد:«علمای شیعه به علت تمادی استیلای اصحاب شقاوشقاق واستیلای اهل تقلب ونفاق همواره در زاویه تقیّه متواری ومخفی بودند وخودراشافعی یاحنفی می نموده اند.([2])
    البته تقیّه در مقطع خاصی از زمان ومکان،ضروری تشخیص داده شده ودرموارد لزوم،آن جاکه اساس واصول عقیده شیعه تهدید می شده،شیعه درایثارجان ومال برای استحکام مبانی عقیدتی خودوحفظ واستمرارآن مضایقه نکرده است.درواقع،تقیّه شیعه برای ایجادزمینه ها و راه کارهای مناسب حفظ،گسترش وباروری اندیشه وعقاید  خود بوده است ضمن اینکه ازنگاه قرآن وحدیث حفظ جان از اوجب واجبات بوده واست.


[1]- رازی،نصیرالدین ابوالرشیدعبدالجلیل قزوینی،نقض،1358،تصحیح جلالدین محدث ،تهران انجمن آثار ملی ،ص29.

[2] شوشتری،نورالله،مجالس المومنین ،1365،تهران کتابفروشی اسلامیه،جلد1 ،ص10