یک خبر نگار عراقی که در مراسم دفن جسد صدام حضور داشت گفت: « یکی از نزدیکان صدام، برای اطمینان از جعلی نبودن جسد صدام، کفن را از چهرۀ او کنار زد اما او و حاضران با دیدن چهرۀ صدام وحشت زده شدند زیرا صورت صدام ملعون، شبیه به صورت خوک صحرایی شده بود ( خوک صحرایی حیوانی است بسیار وحشی و بیرحم) و آن فرد پس از دیدن صدام با وحشت تکرار می کرد: زود دفنش کنید... زود دفنش کنید...

   

    پس از آنکه حاضرین، شروع به ریختن خاک بر روی جسد صدام نمودند، بوی بسیار بد و آزار دهنده ای از  محل دفن خارج شد و مردم سریعتر شروع به ریختن خاک نمودند . بعد از پر شدن کامل قبر از خاک، هنوز بوی بد استشمام می شد و بنابر این مردم مجبور شدند خاک بیشتری بر روی آن بریزند به طوری که ارتفاع قبر صدام، نیم متر از سایر قبرها بلندتر شد و باز هم بوی بد از بین نرفت اما کمتر شد.

  سنگهایی که برای قبر صدام در نظر گرفته شد، از نوع مرمر پهن بود تا حتی الامکان از خروج بوی ناراحت کننده از قبر جلوگیری شود و پس از آن، عود و اسفند دود کردند و آیاتی از کلام ا... مجید را در آن محل پخش نمودند.»  خبر نگار افزود: «  من که تا یک ساعت پس از دفن جسد در آن محل حضور داشتم، بوی بد را همچنان در منطقه احساس می نمودم »

 منبع خبر: روزنامۀ جمهوری اسلامی ۱۷ دی ۱۳۸۵- ص۲                                                           

 این خبر در هفته نامۀ پرتو سخن نیز با همین جزئیات درج شده است.

یک توضیح: این وضعیت تشییع جنازۀ صدام ملعون است که یک عمر، به ملت عراق و ایران ظلم کرد و نتیجه اش این شد. اما خوب است مقایسه بکنیم این وضعیت را با برخی از شهدا. ما شهدایی داشتیم که در هنگام شهادت، لبخند می زدند که عکس برخی از آنها نیز موجود است. ما در گلزار شهدای شهر تهران، شهیدی را می شناسیم که عصر هر روز پنجشنبه، عطر بسیار دل انگیزی از مزار مطهرش منتشر می شود، بدون اینکه کسی عطری به آن زده باشد. به تازگی در خاک شلمچه، بعد از چند ده سال، شهیدی را از خاک در آوردند که بدنش کاملا تازه و سالم مانده بود... باز هم مثال بزنم؟ اگر به موزۀ شاهچراغ در شیراز سری بزنید، یک امضاء از شهیدی خواهید دید که ایشان پس از شهادت، با خون خود و به رنگ قرمز، برگۀ امتحانی دخترش را امضاء کرده است که البته دقیقا یک مورد شبیه به این نیز برای یکی از همسایه های نزدیک ما اتفاق افتاده بود. اینجاست که پی می بریم، عاقبت به خیر و عاقبت به شر شدن و این که آیۀ شریفۀ قرآن می فرماید: خسر الدنیا والاخره یعنی چه!