نخستین مسلمان به روایت میمون مهران

سوال :عقیده میمون بن مهران در مورد نخستین مسلمان چیست؟

پاسخ : ابن حجر هیثمى از فرات بن سائب نقل مى کند که از میمون بن مهران سؤال کردم: ابوبکر اول کسى است که اسلام آورد یا على؟ گفت: به خدا سوگند! که ابوبکر به پیامبر در زمان بحیراى راهب اسلام آورد در آن زمانى که گذر پیامبر به او افتاد... .(1)

در پاسخ مى گوییم:
اوّلا: روایت از پیامبر(صلى الله علیه وآله) نقل نشده است.
ثانیاً: یک روایت ضعیف السند چگونه مى تواند در مقابل این همه از روایاتى که دلالت بر تقدّم اسلام حضرت على(علیه السلام)دارد، مقابله کند.
ثالثاً: حدیث به میمون بن مهران ختم مى شود که از دشمنان حضرت على(علیه السلام) به حساب مى آید. ابن حجر مى گوید: «میمون بن مهران بر على حمله مى نمود».(2)
ثالثاً: فرات بن سائب که راوى از میمون بن مهران است نیز در رجال مورد تضعیف واقع شده است;
بخارى و ابن معین او را منکر الحدیث و دارقطنى و نسائى او را متروک، و ابوحاتم او را ضعیف الحدیث و... دانسته اند.(3)
رابعاً: چرا ابوبکر در روز سقیفه یا در موقعى دیگر به این مطلب تصریح نکرده است؟
خامساً: حضرت امیر(علیه السلام) بر بالاى منبر رسول خدا(صلى الله علیه وآله) و منابر بصره و کوفه ادّعا کرد که من اوّل کسى هستم که اسلام آورد و کسى او را تکذیب نکرد، با آن که عده اى از منحرفین پاى منبر او نشسته بودند.

ابوجعفر اسکافى معتزلى مى گوید: «و امّا این که جاحظ براى امامت ابوبکر به تقدم اسلام او تمسک کرده است، اگر این احتجاج صحیح بود باید خود ابوبکر در روز سقیفه به آن احتجاج مى نمود; در حالى که ما ندیدیم چنین کارى انجام داده باشد... و اگر این احتجاج صحیح مى بود باید یکى از مردم براى ابوبکر ادّعاى امامت در عصر او یا بعد از عصرش به جهت تقدم در اسلام مى کرد; در حالى که ما سراغ نداریم که کسى چنین ادّعایى را کرده باشد. علاوه بر این که جمهور محدّثین اسلام ابوبکر را بعد از اسلام عدّه اى; امثال: على بن ابى طالب و جعفر برادرش و زید بن حارثه و ابوذر غفارى و عمرو بن عنبسه سلمى و خالد بن سعید بن عاص و خبّاب بن ارت، ذکر کرده اند. و اگر ما روایات صحیحه و سندهاى قوى و مورد اعتماد را نظر و تأمل کنیم پى مى بریم که همه آن ها بر این دلالت دارند که على(علیه السلام) اوّل کسى است که اسلام  اختیار نموده است».(1)(2)

1. صواعق المحرقه، ص 45.

2. تهذیب التهذیب، ج 10، ص 391.

3. میزان الاعتدال، ج 3، ص 341; لسان المیزان، ج 4، ص 430و431.

4. شرح ابن ابى الحدید، ج 13، ص 224، خطبه 238.

5. على اصغر رضوانى، امام شناسى و پاسخ به شبهات(2)، ص 451.*