دلالت حدیث «أمان»
دلالت حدیث «أمان»
سوال :حدیث «أمان» بر کدام فضیلت از فضائل اهل بیت(علیهم السلام) دلالت دارد؟
پاسخ : به سند صحیح از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) نقل شده که فرمودند:«النجوم امان لأهل الارض من الغرق، و اهل بیتى امان لأمّتى من الاختلاف، فاذا خالفتها قبیلة من العرب اختلفوا فصاروا حزب ابلیس»؛ (ستارگان وسیله ایمنى براى اهل زمین از غرق شدن هستند و اهل بیت من وسیله ایمنى براى امّت من از اختلافند. پس هر گاه قبیله اى از عرب با آن ها مخالفت کند بین خود آن ها اختلاف افتاده و حزب شیطان خواهند شد).
با بررسى کوتاهى در حدیث «أمان» پى خواهیم برد که پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) محور وحدت را اهل بیت خود معرفى کرده است؛ زیرا از آنجا که آن ها معصومند و بین آنها هیچ گونه اختلافى نیست، امّت را بر یک محور هدایت کرده و آن ها را از ضلالت و گمراهى نجات خواهند داد. همان گونه که در حدیث «ثقلین» نیز تمسک به کتاب و عترتش را که همان حبل الله متینند، به عنوان وسیله براى دورى امت از ضلالت معرّفى کرده است.ابن حجر مکى در شرح این حدیث مى گوید: «این که اهل بیت پیامبر وسیله ایمنى از اختلاف معیّن شده اند، مقصود از آن اختلاف در دین است. و لذا اگر قبیله اى با آن ها مخالفت کرده و از غیر آن ها دین را اخذ کنند، در احکام دین بینشان اختلاف خواهد افتاد، و به سبب مخالفت آنان با اهل بیت جزء حزب ابلیس درخواهند آمد؛ زیرا حق با اهل بیت است و مخالف آن ها بر باطل است. و مقصود، مخالفت با آن ها در امور دنیا نیست به قرینه «...فصاروا حزب ابلیس».(1)
سمهودى بعد از نقل «حدیث أمان» مى گوید: «یحتمل انّ المراد باهل البیت الذین هم امان للأمّة، علماؤهم الذین یهتدى بهم، کما یهتدى بنجوم السماء وهم الذین اذا خلت الأرض منهم جاء اهل الأرض من الآیات ما کانوا یوعدون وذهب اهل الأرض، وذلک عند موت المهدى الّذی اخبر به النبىّ(صلى الله علیه وآله)»؛ (احتمال مى رود که مراد از اهل بیتى که وسیله ایمنى امّتند، علماى از اهل بیت باشند، آن کسانى که به توسط آن ها امت به هدایت مى رسند، همان گونه که به ستارگان آسمان هدایت مى یابند. و اینان کسانى اند که اگر زمین از وجودشان خالى شود، اهل زمین را نشانه هایى که وعده داده شده اند خواهد رسید، و اهل زمین نابود خواهند شد. و این هنگام مرگ مهدى است، آن کسى که پیامبر(صلى الله علیه وآله) خبر ظهور او را داده است).(2)
(1). صواعق المحرقه، ص 150، باب 11. (2). رشفة الصادى، ص 78. (3). گردآوری از کتاب: امام شناسی و پاسخ به شبهات، علی اصغر رضوانی، انتشارات مسجد مقدس جمکران، چاپ اول، ج 2، ص 419.
صفحه ی فیس بوکم :