اهل سنت و حدیث «أمان»
اهل سنت و حدیث «أمان»
سوال :علماى اهل سنت حدیث معروف به «أمان» را با چه تعبیرهایى نقل کرده اند؟
پاسخ : از جمله احادیثى که دلالت بر امامت و مرجعیت دینى و عصمت اهل بیت(علیهم السلام) دارد، حدیث معروف به «امان» است. حدیثى که در آن پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) اهل بیت خود را منشأ امان امّت از اختلاف معرفى کرده است. به این معنا که اگر امت اسلامى بر محور اهل بیت(علیهم السلام) بعد از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) قرار گرفته و به آن ها اقتدا کنند، از اختلاف در امان بوده و به هدایت خواهند رسید. حدیث «أمان» را جماعتى از علماى اهل سنت در کتاب هاى خود نقل کرده اند که برخى از آنها عبارتند از:
1ـ حاکم نیشابورى به سند صحیح از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) نقل کرده که فرمود:«النجوم امان لأهل الارض من الغرق، و اهل بیتى امان لأمّتى من الاختلاف، فاذا خالفتها قبیلة من العرب اختلفوا فصاروا حزب ابلیس»(1)؛ (ستارگان وسیله ایمنى براى اهل زمین از غرق شدن هستند و اهل بیت من وسیله ایمنى براى امّت من از اختلافند. پس هر گاه قبیله اى از عرب با آن ها مخالفت کند بین خود آن ها اختلاف افتاده و حزب شیطان خواهند شد).ابن حجر و سیوطى نیز این حدیث را به همین مضمون نقل کرده اند.(2)
ابن حجر از پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) نقل کرده که فرمود: «... و اهل بیتى امان لأمتى من الاختلاف، فاذا خالفتها قبیلة من العرب اختلفوا فصاروا حزب ابلیس»؛ (اهل بیت من وسیله امان براى اهل زمینند پس هرگاه قبیله اى از عرب با آنها مخالفت کند.
2 ـ ابویعلى موصلى در مسند خود به سند حسن از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) نقل کرده که فرمود: «النجوم امان لأهل السماء و اهل بیتى امان لأمتى»(3)؛ (ستارگان وسیله ایمنى براى اهل آسمان، و اهل بیت من وسیله ایمنى براى امت من مى باشند).
این حدیث همچنین به مضامین دیگر ولى قریب المعنى نقل شده است.(4)
(1). مستدرک حاکم، ج 3، ص 149. (2). الصواعق المحرقه، ص 150؛ احیاء المیّت، ح 35. (3). منتخب کنز العمال، ج 5، ص 92؛ الجامع الصغیر، ج 2، ص 189؛ ذخائر العقبى، ص 17. (4). گردآوری از کتاب: امام شناسی و پاسخ به شبهات، علی اصغر رضوانی، انتشارات مسجد مقدس جمکران، چاپ اول، ج 2، ص 415.
صفحه ی فیس بوکم :