خورشید

پاسخ: حاکمان اصرار بر شستن پاها به جاى مسح داشتند و مردم را به آن وادار مى کردند، چرا که زیر پاها کثیف بود و بخش عمده اى از مردم پابرهنه بودند، به نظرشان بهتر این آمد که به جاى مسح، پاها را بشویند. این نکته در برخى نقل ها آمده است، از جمله:
1ـ ابن جریر از حمید نقل مى کند ما نزد موسى بن انس بودیم که گفت: اى اباحمزه! روزى در اهواز همراه حجاج بودیم، خطبه خواند و یاد از وضو کرد و گفت: صورت ها و
دست هایتان را بشویید و سرها و پاها را مسح کنید، از آدمیزاد، هیچ جایش همچون کف پا آلوده نیست، زیر و روى پا و پشتِ آن را بشویید.
انس گفت: خدا راست گفت و حجاج دروغ گفت، خداوند مى فرماید: سرها و پاهایتان را مسح کنید، انس هرگاه پاهایش را مسح مى کشید، آنها را مرطوب مى کرد.(1)
2ـ از جمله آنچه دلالت مى کند که تبلیغات رسمى از شستن پشتیبانى مى کرد و معتقدان به مسح را مؤاخذه مى کرد و اینان همواره از اظهار عقاید خود بیمناک بودند و تنها در پنهانى به آن تصریح مى کردند، روایت احمد بن حنبل از ابى مالک اشعرى است که وى به قوم خود گفت: جمع شوید تا مثل پیامبر براى شما نماز بخوانم. چون گرد آمدند، گفت: آیا میان شما غریبه هست؟ گفتند: نه، تنها خواهرزاده ما هست. گفت: خواهرزاده خودى است. پس ظرفى طلبید که در آن آب بود. وضو گرفت، مضمضه و استنشاق کرد و صورت خود را سه بار شست، سه بار هم دست خود را شست، به سر و روى پاهایش مسح کشید، سپس نماز خواند.(2)(3)