استقبال اولیای الهی از مرگ

سوال: از منظر اولیای الهی مرگ چگونه است؟

جواب: امام على بن الحسین(علیه السلام) فرمود: هنگامى که (در روز عاشورا) کار بر امام حسین(علیه السلام) سخت شد، همراهان حضرت دیدند، در این صحنه پر خطر که هر کس رنگ از چهره اش مى پرید و لرزه بر اندامش مى افتاد، امام و یاران خاصّش، چهره هاشان درخشان و اندامشان آرام و دلهایشان هر لحظه مطمئن تر مى شد و برخى به برخى دیگر مى گفتند: به آنان بنگرید که از مرگ باکى ندارند. در این هنگام امام(علیه السلام) فرمود:
«صَبْراً بَنِی الْکِرامِ، فَمَا الْمَوْتُ إِلاّ قَنْطَرَةٌ تَعْبَرُ بِکُمْ عَنِ الْبُؤُسِ وَ الضَّرّاءِ إِلَى الْجِنانِ الْواسِعَةِ وَ النَّعیمِ الدّائِمَةِ، فَأَیُّکُمْ یَکْرَهُ أَنْ یَنْتَقِلَ مِنْ سِجْن إِلى قَصْر، وَ ما هُوَ لاَِعْدائِکُمْ إِلاّ کَمَنْ یَنْتَقِلُ مِنْ قَصْر إِلى سِجْن وَ عَذاب. إِنَّ أَبِی حَدَّثَنِی عَنْ رَسُولِ اللّهِ(صلى الله علیه وآله): «إِنَّ الدُّنْیا سِجْنُ الْمُؤْمِن، وَ جَنَّةُ الْکافِرِ، وَ الْمَوْتُ جِسْرُ هؤلاءِ إِلى جَنَّاتِهِمْ، وَ جِسْرُ هؤُلاءِ إِلى جَحِیمِهِمْ»؛ (اى بزرگ زادگان! شکیبا باشید. مرگ فقط پلى است که شما را از سختى ها و دشوارى ها به بهشت پهناور و نعمت هاى جاودان برساند!. کدام یک از شما نمى خواهد که از زندانى به کاخى درآید؟ ولى مرگ براى دشمنانتان جز انتقال از کاخى به زندان و عذابى شدید نیست. پدرم از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) نقل کرده که فرمود:
دنیا زندان مؤمن و بهشتِ کافر است و مرگ پل مؤمنان به بهشت و پل کافران به دوزخ خواهد بود!).
سپس امام(علیه السلام) افزود: «ما کَذَبْتُ وَلاَ کُذِّبْتُ»؛ (لحظه موعود فرا رسیده)؛ «نه دروغ گفته ام و نه به من دروغ گفته شده است!»).(1)
لبخند زدن بر مرگ، برافروخته شدن چهره ها در آستانه شهادت و آرامش دلها در آخرین لحظات زندگى، تنها براى کسانى میسّر است که شوق دیدار یار تمام وجودشان را پرکرده، و دنیا را زندان و قفسى مى دانند که مرگ در راه رضاى پروردگار درهاى آن را مى گشاید و به اوج آسمان قرب خدا پرواز مى کنند.
آرى انسان محبوس، در آستانه آزادى در پوست خود نمى گنجد و با آرامشِ آمیخته با اشتیاق، زندانى را ترک مى گوید. از درون قفس بیرون پریده بر شاخسار جنان قرار مى گیرد، و نغمه شادى سر مى دهد.
آرى چنین است، حال اولیا و دوستان خاصّ خدا!(2)

پی  نوشت:

(1) . معانى الاخبار صدوق، ص 288-289، ح 3 (باب معنى الموت).
(2) . گرد آوری از کتاب: عاشورا ریشه ها، انگیزه ها، رویدادها، پیامدها، زیر نظر آیت الله مکارم شیرازی، ص 513.